Peru, off all places. 08-08-2015.

YES, het is gelukt met de injectors en we rijden weer. 

Het vermogen is een stuk beter, maar de echte problemen komen nog helaas.
We gaan richting Peru en willen bij Arica 

de grens over. Onderweg bezoeken we nog een verlaten mijndorp, Humberstone.

Hier hebben ze 100 jaar lang salpeter gemijnd, wat werd gebruikt als kunstmest: 

Chili Salpeter. In het museum daar zagen we nog wat posters hangen met 

Nederlandse reclame dus dit spul ging de hele wereld over.
We weten nog een mooi plekje aan zee: Caleta Camarones.

En we staan aan het strand en het is een een grote vogel en zeeleeuwen show. 

We genieten er zo dat we nog een dag langer blijven.

In Arica zoeken we een camping: te duur. 

Er heen lukte wel, maar terug was een probleem: een richting verkeer een snelweg op, omdat we niet onder de brug van 3 meter door konden. 

We hebben dus toen maar even voor treintje gespeeld en zijn een stukje over het een oud 

spoor gereden. We hebben wat door het centrum gelopen wat Peruviaanse Soles gehaald.

Een goede nacht aan het strand en al vroeg bij de grens. 

Erg modern en de mensen zeer behulpzaam. 

Wel een gedoe met de papier kraam voor de auto, maar met een 3 uurtjes waren we er 

door.
Peru is een nieuw land voor ons.

We nemen de kustweg naar het noorden en 

slapen 2 nachten aan de kust die niet 

verschilt met die van Chili. 

We kwamen er ondertussen achter dat er

 2 uur tijdsverschil is met Chili en dus 

nu 7 uur met Nederland.

We gaan eerst naar Arequipa, een grote stadmet een historisch centrum. 

Erg mooi en we kunnen goed staan bij 

Hostal Las Mercedes op 10 minuten van dit centrum.

De stad is erg mooi met veel musea. 

We zien er een ijsmummie: een Incaprinsesje dat toen ze 13 was, is geofferd aan de Inca 

goden en in 1995 is gevonden door een Duitse antropoloog. 

Ook bezoeken we een reusachtig klooster, meer een 

stadje in een stad. 

4 dagen blijven we hangen in Arequipa. 

Dit is ook goed om te wennen aan de hoogte. De stad 

ligt op 2350 meter.
Het verkeer is een chaos, iedereen koopt zijn rijbewijs waarschijnlijk bij de supermarkt. En vooral de taxi's 

zijn een crime.
Ja, de Peruviaanse chauffeurs kunnen zo in onze top 

drie van slechte en gevaarlijke chauffeurs. 

Ze rijden als gekken en doen alles wat wij hebben 

geleerd om niet te doen, zoals inhalen in blinde 

bochten en voor een helling. 

Het is hier heel normaal om op een rotonde van drie 

banen breed van de binnenbaan naar de afslag te gaan. 

Er wordt echt op de centimeter gereden en voetgangers

hebben hier helemaal geen rechten

We gaan verder richting Valle de Colca met al zijn terrassen, leuke dorpjes en de Condors die 's morgen een mooie show geven.

Ik kan met mijn grote lens prachtige plaatjes schieten.

Maar er is een probleem: de Turtle wil eigelijk niet aan springen op deze hoogte en bij 

deze kou. Roken en roken als een gek.

Het lukt alleen met start spray en dan 

cilinder voor cilinder, echt balen. 

Als hij warm is gaat het prima en is het 

vermogen ook oke.

We  worstelen ons door nog 2 nachten, maar dit is echt niet leuk.
In Cusco is er een bekende garage waar veel aan Overland trucks gesleuteld wordt.
En we kunnen daar in de camper slapen. 

Ik wil de cabine openen, maar de cabine 

pomp begeeft het. Na anderhalve dag 

sleutelen en met een nieuwe er op lukt het. 

Maar ja,dan is het al zondag. Ach, geen 

probleem er komen 2 monteurs. 

De een sleutelt de brandstofpomp er af en de andere vervangt de turbo. ( ik sleep al 5 jaar een nieuwe mee) Natuurlijk breken alle bouten af in het spruitstuk dus dat wordt ook een

mooie klus. Na al die jaren, eigenlijk zonder

problemen, kan hier mooi groot onderhoud worden gedaan.
We zijn 8 dagen op deze plek geweest en 

hebben met 3 man, incl mijzelf ontzettend 

hard gewerkt:
Cabinepomp vervangen.
Turbo vervangen.
Compressor gereviseerd met nieuwe 

zuigerveren.
Brandstofpomp gereviseerd.
Raammechanisme gerepareerd.
Een uitlaatbocht moest worden gelast.
Een schokbreker bevestiging moest ook 

worden gelast.
Het cabine dakrek verstevigd en gelast.
Veren pakket voor verwijderd en aangepast.
Nieuwe brandstofleidingen.
En nog veel meer kleine dingen.

Als alles klaar is gaan we naar de camping in Cusco. Het is weer een schitterende stad, leuke straatjes en pleinen, veel museums en goed eten.

We besluiten om op dinsdag weer naar de garage terug te gaan. 
Was niet zo handig want er zijn wat feestdagen en er wordt anderhalve dag niet gewerkt. 
Dat hadden ze ons ook wel even kunnen vertellen.

De koppeling zit er ook 21 jaar in 
en kan dus ook wel vervangen worden.

De bak er onderuit en onderdelen zoeken. 
De drukgroep en het vliegwiel worden af gedraaid, nieuwe druklager. 


Een nieuwe koppelingsplaat was een probleem. 
Toen ze er eindelijk een hadden gevonden van Sachs, bleek er in de Sachs doos dus doodleuk een Chinese plaat te zitten, de boeven. 
Dat werd het dus niet. 
Uiteindelijk is mijn plaat voorzien van nieuw voering materiaal.

Ook gelijk de krukas keerring vernieuwd, deze had ik ook bij me. 
He, he, eindelijk alles klaar. 
Na 5 dagen kunnen we weer rijden. 


We gaan wat dingen in de omgeving bekijken, maar de motor, die wel oke start, heeft te weinig vermogen.

Dus maandag zijn we weer terug bij de garage. De timing van de brandstofpomp is niet goed afgesteld.

Eigenlijk zijn ook de plunjers in de pomp aan vervanging toe, maar deze zijn niet te krijgen in Peru voor ons type auto.

Pomp goed afgesteld en dan blijkt er weer motorolie te lekken uit de koppelinghuis. Dat is balen, olie keerring lek? Nilo, de chef, is altijd positief. Geen probleem, dus de versnellingsbak weer gedemonteerd en de keerring vervangen. Volgens Nilo zat hij te ver in het huis geslagen?

Gelukkig was het garantie. Wij weer rijden en ja hoor, na 10 km weer olie lekken, dus weer terug en de bak voor de 3x er onderuit. Wat blijkt, er komt olie via de 2 paspennen waarmee het koppelingshuis op de motor zit geschroefd. Waarschijnlijk, met al dat gerommel, is dat gaan lekken. Dus koppelingshuis er af, nieuwe pakking gemonteerd en alles er weer gemonteerd. We gaan test rijden en is hij eindelijk dicht. Oke, er lekken nog wat lucht aansluitingen, maar dat los ik wel op.

Een ander probleem is dat we nog steeds lucht in de toevoer dieselleiding hebben na alles te hebben vervangen?????????

We nu in totaal 17 nachten op deze autosloop/werkplaats gestaan. 
Adrie kent nu alle winkeltjes en honden uit de buurt.

We hebben in de tussentijd al veel Inca ruines bekeken hier en de camping is naast Sacsayhuaman met zijn enorme stenen.

 

We hebben een pas gekocht om meerdere historische sites en museums te bekijken, maar door de problemen met de auto hebben we dit niet helemaal goed kunnen uitbuiten.

De prijzen zijn hier giga voor de toeristische plekken. 500 euro voor een bezoekje aan Machu Picchu, de grote Inca ruinestad, zien we niet zitten. We hebben al zoveel kosten gehad aan de auto dit jaar, met nieuwe banden en al het sleutelwerk dat we maar een strandje moeten zoeken en een paar maandjes op water en brood moeten ;-)

Tot een volgende keer.
Groetjes van Joop en Adrie.

Peru, off all places. 08-08-2015.

YES, it worked with the injectors and we drive again. The power is a lot better, but the real problems are still to come, unfortunately.

We go towards Peru and want to cross the border at Arica. En route we visit an abandoned mining village, Humberstone. Here they have mined nitric for 100 years, which was used as fertilizer: Chili saltpeter. In the museum we saw some posters with Dutch advertising, so this stuff went all over the world.
We know a nice spot by the sea: Caleta Camarones. We are standing at the beach and it is one large bird and sea lion show. We enjoy it so much that we stay a day longer.
In Arica, we are looking for a campsite: too expensive. Going there was no problem, but going back was: one direction traffic on to a highway, and we could not go the other way because we were to high for 3 meter bridge. Than we just drove over a part of an old railway track. We have walked through the Center of Arica and got some Peruvian Soles.
A good night on the beach and early at the borderpost. Very modern and the people were very helpful. It ws a bit of a hassle with the documentation for the car, but with about 3 hours we were in Peru.

Peru is a new country for us. We drove the coast road to the North and slept 2 nights on the coast which does not differ much with that of Chile. In the meantime we found out that there was a 2 hour time difference with Chile and so now 7 hours difference with the Netherlands.
We went to Arequipa first, a big city with a historic centre. Very nice and we can camp very nicely at Hostal Las Mercedes, 10 minutes from the Centre.
The city is very nice with lots of museums. We saw an “icemummy”,an Inca princes that, when she was 13, was sacrificed to the Inca gods and in was found in 1995 by a German anthropologist. We also visited a huge monastery, more like a city in a city. For 4 days we hang out in Arequipa. This is also good to get used to the altitude. The city is located on 2350 meters.
Traffic is a chaos here, everyone buys his license probably at the supermarket. And especially the taxi's are a crime.

Yes, the Peruvian drivers will be in our top three of bad and dangerous drivers. They drive like crazy and are doing everything we have learned not to do, such as overhaul in blind turns and on a slope. It is quite normal on a roundabout three courts wide, to go from the inside lane to the exit. They really drive on the centimeter and pedestrians have no rights at all.

We continue towards Valle de Colca with all its terraces, lovely villages and the Condors, that give a nice show in the morning. I can shoot beautiful pictures with my big lens.
But there is a problem: the Turtle doesn't want to start on this height and by these temperatures. Smoking and smoking, like crazy. It starts only with a spray and then only cylinder for cylinder. If the engine is warm, it's going fine and the power is also okay.

We struggle through 2 more nights, but this is not any fun.
In Cusco there is a known garage where they work on many of the Overland trucks.
And we can sleep there in the camper.

I want to open the cabine, but the cabine pump doesn't work. After a day and a half of tinkering and with a new pump, I manage. But yes, then it is already Sunday. Oh well, no problem, 2 mechanics come. One is working on the fuel pump and the other one replaces the turbo. (I drag a new one around for 5 years) Of course all the bolts in the manifold break, so that is also going to be a fun job. After all these years, actually without any real problems, so time for big maintenance.

We have been 8 days on the spot and with 3 men, including I myself, worked hard for 7 days.
Cabin lift pump replaced.

Turbo replaced.

Compressor overhauled with new piston rings.

Fuel pump overhauled.

Window mechanism repaired.

An exhaust bend had to be welded.

A shock- absorber mounting also had to be welded.

Roof rack has been stiffened and welded.

Spring package in the front removed and adjusted.

New fuel lines.

And many, many little things.

 When everything is done, we go to the campsite in Cusco (3500 meters). It's another beautiful city, nice streets and squares, many museums and good food.On Tuesday we decide to go back to the garage again. What we didn't know was that there were some holidays and one and a half day nobody worked. They could have told us that before.
The clutch is also 21 years old and could also be replaced.
They were going to find parts. The pressure group and the flywheel are taken off for grinding, new push bearing. A new clutch plate was a problem, when they had finallyfound one from Sachs, there appeared to be in the Sachs box, a Chinese plate, the crooks. That's not going to be it. In the end my plate was lined with new lining material.
Also the crankshaft oil seal was renewed, I had this also with me. Hey, Hey, finally everything ready. After 5 days we can drive. We're going to see some things around Cusco, but the engine, that starts okay now, has too little power.
So on Monday we are back at the garage. The timing the fuel pump is not properly adjusted.
Actually, the plungers in the pump should be replaced, but we cannot get these in Peru for our type of car.

The pump is properly adjusted and then it shows an engine oil leak from the clutch housing. What, an oil seal leak? Nilo, the chief, is always positive. No problem, so the gearbox dismantled and the oil seal renewed. According to Nilo they had struck it too far into the housing?
Fortunately it was guarantee. So driving again and sure enough, after 10 km, there was an oil leak. So back again and for the 3 time the gearbox was taken off. What do you know, there is oil leaking via the 2 dowel pins with which the clutch housing is positioned on the engine. Probably, with all that rumbling, it started to leak. So clutch housing takenoff, new gasket fitted and everything re-assembled.

We're going for a test drive and everything is finally okay, there are still some air leaking connections but that I can fix myself. Another problem is that we still have air in the diesel supply line, after everything has been replaced?????????
We were for a total of 17 nights on this car demolition/workshop. Adrie knows now all the shops and dogs in the neighborhood.In the meantime we visited many Inca ruins. Next to the campsite is Sacsayhuaman with its huge stones. We have bought a Boleta Genneral which gives entrance to several historical sites and museums, but because of the problems with the car we couldn't turn it to account enough.
The prices here giga for the tourist spots. 500 Euro for a visit to Machu Picchu, the great Inca ruinestad, we aren't going to pay that we already have had enough costs on the car this year, with the new tires and all the tinker work. Now we have to find a nice beach and a live for a few months on water and bread ;-)

See you next time.
Greetings from Joop and Adrie.

Bommen en granaten.

Ja, Joop heeft de Turtle omgebouwd tot een granaat werper, maar daarover later meer.
Weer onderweg. Even wennen dat wel. De Turtle heeft (nog steeds) wat start problemen: er komt lucht in de diesel leiding en waar vandaan? Dat is zoeken en zoeken. Bij de Bosch Service wordt het hele systeem getest en wordt de opvoer pomp gereviseerd en een nieuwe klep in de retour gemonteerd. De injectors moeten ook worden vernieuwd, maar deze zijn niet leverbaar in Zuid Amerika. Maar goed, er komt nog steeds lucht in de diesel leiding en waar vandaan? Dat is zoeken en zoeken.
We doen onderweg naar het noorden wat leuke plaatsjes aan en belanden in het surfers paradijs Pichilemu. Wat een hoge golven, heftig en best koud voor die mannen en vrouwen.







We hebben ook nog wat problemen met de woon accu's en vinden in Santiago nieuwe AGM accu's, 4x 170AH. Wat een luxe en ze werken perfect, dat moet wel weer een paar jaar goed gaan.







We gaan de pas Cristo Redentor over naar Mendoza, daar zijn we al vaker geweest.
We laten er onze oude motorhoes vernieuwen van prima materiaal, ziet er ook weer goed uit.
In Mendoza gaan we ook even langs de tandarts. In Pucon had de mond hygieniste een gaatje bij me gevonden en Adrie heeft al langer last van kiezen en kaak. Bij mij werd het gaatje niet gevonden! En arme Adrie was aan de beurt met een wortelkanaal behandeling, die achteraf gezien nog niet eens zoveel goed gedaan heeft.
Gelukkig zijn de temperaturen al weer wat beter nu we weer zo een stuk noordelijker zijn. Joop maakt nog een vlucht met de paraglider en dan gaat het weer verder.
Na 80 km is er een mooi stuwmeer met een goede wind: Embalse de Potrerillos en Joop kan paar dagen heerlijk kiten. Super wind, lekker laminair maar het water is erg koud.



Boot vrienden van ons rijden met de reisbus langs en maken nog een foto. Jammer dat ze niet konden stoppen.


In Uspallata lopen we JP en Hannie tegen het lijf en we hebben samen nog een heerlijke lunch.
De volgende stop is PN El Leoncito. We treffen daar weer 2 stellen die ook in Mendoza waren. Helaas heb ik een virus van een van hen overgenomen en heb het goed te pakken. Natuurlijk steek ik vervolgens Adrie weer aan dus dat wordt 2 weken herstellen.
Nadat ik mijn 2 vinger hier een paar maanden geleden had gebroken bij het Blo-karten, wilde ik eigenlijk wel van mijn landzeiler af. Ik gebruik hem niet zoveel en in Barreal had ik nog een kennis die in deze dingen handelt, hij wilde hem wel overnemen.



Hierna rijden we noord naar Rodeo, het kite paradijs, maar voor ons is het uitzieken. Via de mooie nieuwe RN 150 rijden we door naar PN Talampaya, hier doen we voor de 2x een tour en het is weer is super mooi. Nog verder noord komt het wijn gebied van Cafayate. Hier maken we kennis met Wolfgang en Anke, ze hebben net zo een bakbeest als wij. Hij komt ook uit de luchtsport en heeft jarenlang een ballonvaart bedrijf gehad. Ze hebben zo'n beetje dezelfde manier van leven en reizen als wij en het klikt goed. We blijven 10 dagen hangen en doen wat leuke uitstapjes. Joop ligt een paar dagen onder de auto en trekt allemaal nieuwe leidingen, op zoek naar het luchtlek, het is om gek van te worden.

 Verder naar Salta, deze route is een van de mooiste die we ooit hebben gereden met erg mooie en bizarre rots formaties. Adrie wordt weer eens verwend met een nieuwe outfit en we reizen weer verder. Het blijft een erg mooie route.



We gaan weer naar Chili, want via deze route willen we naar Peru. We gaan over de Paso de Jama. Het weer is al weken zo mooi en er is geen sneeuw of ijs op de pas. Het is wel erg hoog: 4835 m.



maar de Turtle doet het prima. Dan duiken we, na ruim 300 km. Altiplano, eindelijk weer naar beneden, een lange afdaling van 2000 m. hoogte verschil en dat zonder bochten! Op naar San Pedro de Atacama.


Het is een leuk dorp, wel vergeven van de toeristen, vooral jonge backpackers, maar dit geeft een leuke sfeer met veel restaurantjes en terrasjes.
We gaan de Vallei van de Maan (Valle de la Luna) bezoeken. Een echt bizar landschap (net een maanlandschap dus) met allemaal zout, maar dit lijkt net sneeuw. We doen verschillende korte wandelingen. Er is er een door een zout grot, heftig en Adrie vergat in deze mooie omgeving zelfs haar angst voor smalle steile paadjes.



In Calama bezochten we nog de grootste open kopermijn ter wereld, Chuquicamata. Ze zijn daar nu al 100 jaar aan het graven en het gat is nu 1 km diep, bij 3 km breed en 5 km lang. Erg imposant met die enorme vracht auto's die 300 ton rots meenemen.



Via de kustweg komen we in het vertrouwde Iquique aan en Joop kan weer eens vliegen en zijn noodscherm pakken.



De nieuwe start op Alto Hospicio is bijna klaar, dit wordt de mooiste startplek ter wereld.


Joop bezig met de injectoren, hij sleutelt ze er uit en laat ze reinigen en testen, maar ze zijn echt versleten.
Hij monteert ze weer, maar er blijkt bij het ontluchten na het monteren van het Separ filter, wat  diesel in een cilinder te zijn gelopen. Hij merkt gelijk dat hij niet door de compressie komt en stopt gelijk met starten en wil de 2 injectoren los halen, waar de diesel is ingelopen. Maar er blijkt dat er een nog wat vast zit omdat hij daar een nieuw rubber had gemonteerd.


Adrie start even kort en Joop kijkt en verwacht dat die ene injector los komt. Nu, dat doet hij met een grote klap en het ding vliegt de lucht in, zo'n 30 a 40 meter hoog. Joop kan hem volgen door de lucht en hij klapt op een paar rotsen wat verderop. Ook na uren zoeken is hij nooit meer terug te vinden! Ja, het is echt te gek voor woorden.
Gelukkig had hij zijn handen niet in de buurt en ook zijn hoofd niet en er is niemand geraakt. Het ding weegt wel 350 gram en dat kan hard aankomen.
Via contact Maarten bij DAF Diesel Service in Winterswijk lukt het om nieuwe injectors te bestellen en via Fedex expres zijn ze nu onderweg naar Iqq. Duimen dat ze komende week zullen binnen komen, dus wordt vervolgd.

Tot een volgende keer.
Groetjes van Joop en Adrie

Joop en Adrie kopen een huis!!!!!!!!

Na de warm water bronnen gaan we weer verder, meestal via Ruta 40. Helaas blijken ze aan de weg te werken en bij de Cuesta de Miranda is hij afgesloten. Even 300 km omrijden, bedankt!
We brengen weer een bezoek aan PN Ischiqualasto. Helaas is de route ivm de regen en schade aan de paden maar gedeeltelijk open. Mooi pech, maar ze hebben wel de prijs aangepast. Kijk, dat is wel netjes. Ze blijken ook nog een mooie nieuwe weg aan te hebben gelegd: de Ruta 150 naar het oosten, gedeeltelijk door het park. Erg mooi. We kwamen langs een, gesloten, bezoekers centrum waar een levensechte-grote Dinosaurus stond.

Na Joop's mislukte poging om te gaan surfen in Rodeo, 2 jaar geleden, was hij nu beter voorbereid met zijn kite’s. Het waait hier van de planeten in de middag en met zeer sterke vlagen. Er blijkt ook nog een Kite festival te zijn met wat Braziliaanse profs. Wat een mooie show, soms lijkt het meer op paragliden, wat een sprongen maken die mannen!


 
Hierna gaan we naar naar PN El Leoncito. Hier wil Joop natuurlijk weer gaan Blokarten op een groot droog meer. 

 In de middag begint het weer te blazen. Het gaat best goed, maar hij maakt tijdens een gijp een 360er met halve schroef en komt met 2 vingers onder de Blokart. Het voelt echt niet goed, hij durft zijn handschoen niet uit te trekken. In de camper speelt Adrie doktertje met een eigenwijze patiënt. We zagen van een pollepel de steel af en spalken de twee gewonde vingers samen. Het klopt erg en doet veel pijn en nu, maanden later, heeft Joop er nog steeds last van. Van een vinger is een pees gescheurd en hij zal de rest van zijn leven in een hoek van 45 graden blijven staan.

We gaan weer zuid, richting Mendoza. Deze route is echt super mooi. Helaas hebben we regen als we op de pas van Villavicensio met zijn 365 bochten. “Een voor elke dag van het jaar.” Het is mooi en speciaal, met wat kleine lawines, het vele water en een onverharde weg met mooie afgronden.


 
In Mendoza verblijven we weer op camping Suiza, wel erg duur en helaas ook veel muggen. Het is wel een verzamelpunt van Pan American reizigers en het is wel leuk om weer andere reizigers te ontmoeten.
Ik vervang nog de bussen van de stabilisator die ik ergens in de stad op maat laat draaien en natuurlijk lunchen we bij Anna's Bistro, voor de derde keer.
Het lukt me niet om een lift te vinden de berg op, dus helaas deze keer niet vliegen.



Het stuk naar San Rafael is wat saai, maar hierna nemen een mooi route via Valle Grande. Super mooi. We besluiten om naar de Embalse El Nihuil te gaan, een mooi groot stuwmeer. (Er is zelfs genoeg water in.) Er zijn veel vogels: flamingo's, zwanen met zwarte nekken, meeuwen, eenden en nog veel meer. Joop ziet op Wind Guru dat er wat wind komt over een paar dagen en kiten doe je niet met je vingers. We blijven dus nog wat hangen en ja eindelijk komt er wind. Wel erg vlagerig en aflandig. Ik vraag aan Adrie of ze me kan ophalen via het strand als ik niet terug kan komen. Ja hoor, ik land dus een stuk lager aan de kant. Ik zie geen actie bij Adrie, maar zie wel dat de Turtle door zijn knieën is gegaan. Het ziet er wat vreemd uit, maar ik heb mijn bril niet op. Adrie komt nu lopend naar me toe. Ze wilde me inderdaad op komen halen, maar de Turtle zakte met de voorwielen in het zand met water weg.
 
Ja hoor, haar eerste 2 meters alleen in de Turtle en zo vast als een huis, tot de as er in. Gelukkig heeft ze verder niets geprobeerd en staat hij achter nog op harde grond. Dus banden leeg laten lopen en het lukt. De auto stond in het grondwater, dus veel geluk dat we hier zonder veel moeite uit komen.


 
Via de Ruta 40 verder zuid richting Lago Alumine en we vinden daar een erg mooie route dwars door Araucania bossen. Heerlijk, na al die maanden eindelijk weer groen.
We hoppen de grens over naar Chile. Het is 10 maart, Zus is jarig en moeder op Skype, erg leuk.



 We slapen een nachtje bij vulkaan Llaima, 2 jaar geleden stonden we op het zelfde plekje. We rijden verder naar Pucon waar we vrienden gaan we bezoeken. Jago en Lucy die daar een eco huis bouwen met veel vrijwilligers. Ze zijn al een jaar bezig. Zij is advocaat geweest en hij een computerman. Zij worden niet gehinderd door enige ervaring met het bouwen en er gaat daarom toch erg veel mis. De BBC ziet er echter wel brood in en er wordt een tv progamma opgenomen. Ze leven met 3 kinderen in een een joekel van een 6x6 Tatra camper. We hadden met Jago en deze camper in Iquique al kennis gemaakt.

 Op de berg waar ze wonen (op 725 m. hoog) heb je een droom uitzicht op twee vulkanen: Villarica op 10 km (waar we de grote uitbarsting met 6 dagen mis lopen) en Llaima in het noorden.

Het is een erg mooi stek met mooie bossen en veel meren. Pucon is een leuk stadje met allemaal outdoor bedrijfjes en leuke restaurants en terrasjes en er zijn veel expats die in deze omgeving wonen.

Joop zijn verjaardags feestje in de quincho


Aangezien wij een service truck zijn helpen we, met de Turtle, Jago nog even uit de sloot waar hij in terecht was gekomen omdat hij, als beleefde Engelsman, iets te veel ruimte gaf aan een tegenligger.


 
Het huis dat Jago op dit moment gebruikt staat te koop en de prijs is wel binnen ons budget. 
We besluiten het te kopen. Helaas is er nog iemand die het wil hebben en deze was iets eerder, maar er zijn wat problemen met zijn lening en dus zijn we weer in de markt. Het koop proces wordt in gang gezet.
Joop heeft intussen kennis gemaakt met Francisco Bacher (Franzi) van een hout boerderij een stuk de berg op en ze gaan al aan de slag. 5 dagen zijn ze met de traktor bezig om weer wat zicht te naar het dal vrij te maken. Joop is het best zware werken niet meer gewend en moet 's avonds door Adrie in bed worden geholpen.
Het volgende project is een nieuwe slang aan de septic tank en hierna gaan ze aan de slag om een nieuwe kas te bouwen. Deze wordt steeds mooier en duurder. (Je kent Joop, he) Franzi levert het hout uit zijn bos en het wordt een enorm stabiel gebouw dat alle aardbevingen en vulkaan uitbarstingen kan weerstaan. Franzi maakt veel grapjes dat we wel op een miljoen CLP gaan uitkomen en dat begint er steeds meer op te lijken.

Ons greenhouse en de harde werkers.


 

Onze vulkaan Villarica.

 
Een paar honderd km. zuidelijk barst er nog een vulkaan uit, Calbuco, in de buurt van Puerto Mont en deze werpt een as wolk van zo'n 13 km hoog de lucht in. De beelden zijn heftig en dan komt die as wolk ook nog de volgde dag bij ons langs. Het is tot 13.00 uur aarde donker en het regent as. Wat een zootje. We zijn de auto al aan het pakken om te gaan rijden, als het gelukkig wat lichter wordt. We besluiten te blijven, rijden is ook geen optie m,et al die as, het filter zit zo dicht.
De volgende dag gaan we naar Valdivia, aan de kust, waar vrienden van ons zitten zonder as problemen. Ze staan aan een jachthaven met andere vrienden die over de wereld zeilen. Er zijn nog een stel zeilers met een catamaran  en dus is dit ineens het grootste Nederlandse gezelschap wat we hebben ontmoet in Zuid Amerika. En passant is onze koning ook nog bijna jarig en worden we uitgenodigd om mee te vieren met een feestje dat wordt georganiseerd door de Honorair Consul Charlotte Lovengreen.  Adrie doet geen oog dicht: wat moet ik aan?!  

 

Allemaal zorgen voor niets, ze zag er schitterend uit. (Dank je, Joop.)
De volgende dag zijn we met zijn achten in de Turtle en via hole 18 ;-) naar het clubhuis van de golfclub gereden. We waren wel de enigsten met een Nederlandse auto en wat voor een. Het was een hele ervaring met allemaal lekker hapjes: bitterballen, Unox rookworst, zure haring en draadjesvlees met rodekool, prinsessen boontjes en aardappelpuree. Bij de koffie waren er stroopwafels, echt heel erg leuk.

Helaas komt degene die het koopcontract moet tekenen nog steeds zijn afspraken niet na en we krijgen steeds meer twijfels. Ook onze advocaat is er dagelijks mee bezig. Na 5 weken zet ik hem wat meer onder druk. Het antwoord is niet bevredigend. We hebben geen zin om nog meer tijd en geld te investeren en te gaan zitten duimen draaien in de kou, want het regent soms natte sneeuw en er lag al wat ijs. Nog niet genoeg voor een Elf Steden Tocht, maar het is hier ook pas herfst.
We besluiten dan toch niet te kopen en weg te gaan na bijna 2 maanden. Vooral onze buurvrouw Rony is bijna in tranen.
We hebben veel vrienden gemaakt en hadden een mooie tijd, jammer dat het zo moest aflopen.

Dus we rijden weer noord en gaan zien wat de toekomst ons gaat brengen.
Weer veel geleerd en moeten toch eerst even deze kater verwerken.

Tot een volgende keer.
Groetjes van Joop en Adrie