Van Zee Turtle naar Land Turtle. 08-09-2012.

Ja, het heeft even geduurd, maar dan is het eindelijk zo ver. Hij is weer op het droge, stroom tegen en vele omwegen. Hij heeft met ruim een week vertraging Montevideo in Urugay gevonden.

Op 23-08 zijn we naar Buenos Aires gevlogen, dit ging vlot en bijna zonder problemen. Het zoeken was naar de laatste koffer, maar die lag ergens naast de band?

Het was koud en guur in BsAs. Gelukkig hadden we verwarming op de kamer van onze B&B. Het is een giga grote stad met 10 miljoen inwoners. Wat een drukte en wat een verkeer. Wat ons verbaasde was de toch wel hoge levensstandaard. We hadden alles wat armer voorgesteld. Nou echt niet, het is mega duur met prijzen die meestal ver boven de Europese uit stijgen. Ook eten, drinken, fruit, enz en electronika is echt gekkenwerk. Hier kosten Apple producten ruim 100% meer als bij ons. Hier kwam ik snel achter toen mijn laptop was gevallen en het beeldscherm stuk was. Zulk balen en dan ook nog 2-3 maanden wachten op onderdelen! Gelukkig vonden we in Montevideo een Apple store met een beeldscherm in voorraad.

BsAs heeft ons hart niet gestolen. We zijn er wel bestolen, ja we zijn er mooi in gestonken. Staan we bij een toeristenbus opstapplaats, komen er andere toeristen aan die ook een gids in de hand hebben en op het schema van de bus staan te kijken. Dan zien ze poep op Adrie's rug en dit helpen ze wel even snel schoonmaken. Vervolgens rollen ze de portefeuiile uit mijn buidel. Gelukkig dragen we nooit enige creditcards, documenten of passen bij ons, zeker niet in zo'n grote stad, dus bleef de schade beperkt tot wat geld en mijn vertrouwde portefeuille. Maar leuk is anders.

Omdat het schip al vertraging had hebben we de planning wat aangepast en zijn wat langer in BsAs gebleven, 4 i.p.v 2 nachten en zijn toen met de snelboot in 3 uur naar Montevideo in Uruguay gevaren. Ja, dat klinkt heel ver weg. Ook wij moesten de kaart er even bij pakken om uit te zoeken waar het lag. Het is een klein land tussen Argentinie en Brazilie in. Het heeft 3.5 miljoen inwoners, waarvan er al 2 miljoen in de hoofdstad Montevideo wonen. Dit werd voor 8 dagen onze stad. Wat was deze stad een verademing na BsAs. Mooi gelegen langs de monding van de rivier Plate.

Onze B&B luistert naar de mooie naam Una Noche Mas, wat bij ons ook het geval was, want we moesten bij boeken. We hadden er ook een paar dagen met mooi weer, maar je kunt hier wel vier seizoenen hebben in een dag.

Tijdens onze overtocht hebben we het schip met onze Turtle bijna gekruist, het moest eerst zo nodig naar Zarate in Argentinie, waar het ook nog 5 dagen bleef liggen. Ondertussen, met het jas aan, jas uit weer, had ik al snel een griep onder de leden en ook Adrie moest er aan geloven.

Eindelijk, op dinsdag 4 september, komt de boot aan en we zien 's middags de 7 campers die aan boord waren met hun begeleiders al uit de haven rijden. Nu kon ons gevecht beginnen om de Turtle uit de haven te krijgen omdat hij als vracht moest worden vervoerd. Wij gingen snel naar onze havenagent. Super aardige mensen daar en we krijgen uitleg over hoe en wat om hem uit de haven te krijgen. De eerste stop is de Douane. Op het kantoor een bitch van een vrouw die meteen begon te vertellen een custom broker moesten hebben om de auto terug te krijgen en dat ook onze motor en inventaris een probleem zouden zijn! En dat we ook nog een formulier van Migration moeten overleggen.

We hadden van onze agent een adressenlijst met daarop 300 custom brokers gekregen en er diverse al een mailtje gestuurd, maar we ontvingen geen reactie terug. W.s omdat we het in het Engels hadden opgesteld. Prijzen hadden we al wel vernomen, het zou wel zo'n1000,-Us$ zijn en dan waren er ook nog de 700,- Us$ die we bij ons agent al hadden afgetikt. Nou we raakten al aardig in paniek. Na een slechte nachrust en het maken van een inventaris lijst in het Spaans met meer dan 100 spullen er op, was de volgende stap Migration voor een of ander officieel papier. Toen met knikkende knieen weer naar kantoor 227 van de douane. Is gelukkig dat mens er niet en een andere, wel vriendelijke ambtenaar, neemt onze papieren in ontvangst en gaat er mee aan de gang. Wij duimend wachten op het bankje op de gang en na een uurtje: ja, de papieren zijn allemaal ingevoerd in het systeem. We kunnen naar de haven autoriteit om daar een haven belasting te betalen. Een aardige jongeman helpt ons: hoe zwaar is de auto? 12 ton. Dat is dan 120,- Us$ per ton. Ik stort ter plekke zowat in elkaar, ze komen gelijk met de defilibrator. Ik begrijp niet waar om we dit nu weer moeten betalen, het is geen import. Ik neem contact op met onze haven agent en deze bevestigt dat deze haven belasting wel moet worden betaald.

Ook de cheffin krijgt medelijden met ons en ze draaien de getallen wat om: onze auto weegt nu 2 ton en de inboedel 10 ton en de prijs zakt naar 440,- Us$. We betalen want we willen ons huis terug en zien geen uitweg uit deze ambtelijke molen.

Van onze haven agent krijgen we speciale passen om het haventerein op te komen en ja daar vinden we onze Turtle, gelukkig niet met zijn poten in de lucht maar op alle banden en in dezelfde staat als waarin we hem hebben ingeleverd. Ondanks de hoge koorts springen we een gat in de lucht. Er moeten nog 3 hindernissen genomen worden op het terrein, maar we rijden om 17.00 uur de poort uit. Wat een opluchting, eindelijk ons huis terug en weer een eigen bed. Wat zijn we blij.

De reis kan nu beginnen. We gaan eerst naar het camper steunpunt van Michael. Deze heeft een farm hier in de Pampa waar veel overlanders hun auto stallen. Het is een warm welkom in een koud, guur en vochtig Uruguay.

We scoren een gasfles, plunderen de supermarkt (duur) en maken de Turtle reisklaar. De volgende dag vertrekken we en we staan nu in Periapolis, aan de kust bij een jachthaven waar veel jachten liggen wachten op beter weer om hun wereldreis voort te zetten. Er zijn er ook veel die hier nooit meer weg komen, in ieder geval hun boten niet want die liggen hier soms al erg lang.

Tot een volgende keer.

Gr. Joop! en Adrie.

Camper verschepen naar Zuid Amerika en diversen info
http://www.overlanders.be/forum/viewtopic.php?f=100&t=1628

Joop weer aan het werk!

Na Spanje werd het Frankrijk. Het weer was super, dus op naar het hoogste duin van Europa. Hier kon weer gevlogen worden. Een gekkenhuis was het wel daar, wat een drukte en zeker niet ongevaarlijk.

Ook kwam onze oude Air Time steun en toeverlaat Maurice ons daar nog opzoeken. Hij was onderweg naar Madrid om daar wedstrijden te vliegen, een gezellig weerzien.

Hierna nog een bezoek aan www.futuroscope.com , erg leuk en interessant om daar weer eens te zijn.

Na onderweg de nodige vrienden te hebben bezocht zijn we weer in Soest beland. Hier mochten we bij onze stalling staan om te klussen aan de Turtle, dus nogmaals bedankt voor de gastvrijheid Corien en Wim. Ook konden we onze oude Chevrolet weer van stal halen. Na 9 maanden was de accu nog vol: starten en lopen.

Natuurlijk alle familie en vrienden bezocht en op bezoek gehad. Vooral Ma was heel erg blij dat de verloren zoon en dochter weer in het land zijn.

En toen weer aan het werk, eerst al het geregel met het opnieuw verschepen van de Turtle en daarna met alle klussen die er nog gedaan moesten worden.

Nadat we onze portie regen hadden gehad en het weer droog werd was het tijd om de lijst met klussen af te werken. Vooral de opbouw had de nodige krassen en het aluminium aan de buitenkant begon hier en daar wat te oxyderen en dus werd het schuren en schilderen en poetsen om de krassen van de Afrikaanse bomen er weer uit te krijgen.

Kilo's verf en zo'n 500 meter plakband verder staat hij er weer super mooi en strak bij. Vooral de laatste 2 weken, toen het weer zo goed mee werkte, is er elke dag op volle toeren gewerkt. Ik ben trots op mezelf en vind dat ik best wel opslag had verdiend. Gelukkig vond Adrie dat ook en ze wil nog wel 35 jaar met me verder.

Op 31-07 konden we de Turtle naar Antwerpen brengen. Wel erg spannend om je alles zo achter te laten. Via ons tracking systeem kon ik goed zien of hij al verplaatst werd en ja gisteren is hij geladen in Antwerpen en zal nu via een aantal havens naar Montevideo varen. Gelukkig doet de boot geen havens meer aan in Afrika, dat was een pak van ons hart.

Ook hebben we via Stonne, de monitor van ons http://www.overlanders.be/forum contact kunnen maken met Sarah en Merv http://moglander.com , die zitten op dezelfde boot, de Grande San Paolo, en stappen in Le Havre op en varen dus mee. Ze zullen onze Turtle in de gaten houden.

We gaan nog een weekje naar Oostenrijk om wat te vliegen, vrienden te bezoeken en de auto's die daar in de stalling staan te starten.

En dan vliegen we 23-08 naar Buenos Aires en blijven daar een paar dagen. Dan gaan we met de boot naar Montevideo in Uruguay, waar als het vaarschema aangehouden wordt, de Turtle op 27-08 aankomt. We zijn benieuwd.

Het volgende verslag zal uit Zuid Amerika komen, dus tot dan.

Gr. Joop! en Adrie.

Boot ramp nummer twee 03-07-2012.

We zijn weer in Nederland aangekomen en onze boot naar Buenos Aires zou 21-07 vertrekken van Antwerpen, krijgen we een mailtje van onze boekings agent dat de boot uit de vaart is genomen.

Grimaldi, de reder heeft problemen in de haven van Argentinie en met het vaarschema en schrapt daarom onze overtocht. Naar een andere haven geeft ook problemen omdat we als passagiers met onze begeleide auto's daar niet van boord mogen.

Er is nog een mogelijkheid naar Montevideo in Uruguay, waar ze maar 2x per maand heen varen, maar alle hutten voor dit jaar zijn al vol geboekt en onze boot zou deze haven ook niet aan doen.

Dus voor ons weer een grote ramp, na alles al geregeld te hebben en speciaal van Marokko naar Nederland te zijn gereden. Nieuwe banden gehaald, tewijl we op de oude nog wel 25.000 km hadden kunnen rijden, verzekeringen, reisboeken, enz, enz.

Het alternatief dat we van onze reis agent krijgen is het geld terug, onze camper als vracht boeken en zelf vliegen. De overtocht kostte €8700,- incl de hut en 30 dagen aan boord en de Turtle natuurlijk (€3100,- )

Om de camper nu als vracht te versturen zijn de kosten €5000,- naar Montevideo in Uruguay. Als we dit geweten hadden we misschien toch geprobeerd vanuit Dakar te verschepen.

Ook moeten we zelf vliegen en ergens een maand verblijven, omdat we op dit moment in de camper wonen.

En het grootste probleem is dat we onze Turtle niet in de gaten kunnen houden onderweg.

Als alles lukt hopen we begin Augustus de camper als vracht op de boot te kunnen zetten.

En probleem 2 is dat we nu vluchten moeten gaan boeken, terwijl je bij Grimaldi nooit de zekerheid hebt dat ze op tijd varen of uberhaupt wel gaan en dan staat je camper nog op de kade, terwijl jij al moet vliegen en dit valt niet onder je annuleringsverzekering . Deze problemen hebben we verleden jaar met onze poging om te verschepen naar Baltimore allemaal al ondervonden. USA.http://www.overlanders.be/forum/viewtopic.php?f=56&t=1045

Tot een volgende keer.

Gr. Joop! en Adrie.

Op naar Spanje. 15-06-2012

Op 4 juni na 2 maanden Marokko, het was ons een waar genoegen, gingen we over naar Spanje.

We sponsorden nog even de Marokkaanse staat, na onze Turtle nok en nokvol met 1000 liter diesel te hebben gebunkerd, hopen we tot aan Buenos Aires te komen. Zelfs de afvalwater tank hebben we vol gegooid, dit leverde aan besparing wel een gratis overtocht op.

Op zondag zijn we met de ferry van Tanger Med naar Algeciras gevaren. Het was alweer laat en er moest natuurlijk ingeslagen worden en dus gelijk maar overnacht voor de Lidl. Grappig was, dat een paar dagen later, ik van de bedrijfsleider, ook een paraglider piloot, een lift kreeg de berg op bij Algodonales.

Onderweg naar het noorden hebben we erg mooie route's gekozen. Het landschap is in deze tijd schitterend: alle velden met goudgeel graan bewegen zich als zeeen op de wind. Alles is nog fris en groen.

Bijna constant hebben we een vogelshow, een bijna oneindige lijst met vele soorten. Adrie heeft er weer diverse kunnen aftekenen in haar vogelboeken.

We vinden bijna altijd wel een mooi plekje voor de nacht, soms zo mooi dat we er wat langer blijven.

Na de voorraden weer op peil te hebben gebracht zijn we slinger de slinger door natuurgebieden en rijdend van de ene bezienswaardigdigheid naar de andere omhoog gereden. Het natuurpark van Montfrague was een highlight. Spanje heeft een groote hoeveelheid aan cultuur te bieden: de Romeinen, de Mooren en het strenge Christelijk Roomse geloof hebben hebben in 21 eeuwen een schat aan bezienswaardigheidheden achtergelaten.

Ook zijn we helemaal omhoog gereden naar de start van Piedrahita op 1930 meter, waar ik ook nog lekker gevlogen heb. Op deze noordstek kun je tot erg laat nog boven blijven en mijn laatste toplanding was om negen uur in de avond. Het was 's nachts wel koel op de top en we hebben zelfs weer eens onder 2 dekens geslapen. Helaas werkte de volgende dag de wind niet erg mee dus zijn weer verder gereden, iets waar ik eigenlijk de volgende dag spijt van had, want volgens mij was het een super vliegdag.

Door al deze omwegen hebben we al weer 1300 km gereden en zijn nu ter hoogte van Madrid. Normaal is dit 700 km. Het weer is super en we houden de weerkaarten in de gaten want we hebben een hekel aan regen. De afgelopen 7 maanden hadden we 2 dagen met regen. Dit zal straks in het noorden wel anders worden.

Tot een volgende keer.

Gr. Joop en Adrie.

Leven jullie nog? 24-05-2012

Wauw, is het alweer zolang geleden. De Tijd Vliegt! We zijn nog helemaal in het Afrikaanse tempo.

We genieten nog steeds met volle teugen van al het moois dat Marokko te bieden heeft.

Na het verlaten van Plage Blanche ging de reis naar Sidi Ifni, een oude Spaanse kolonie. Het was hard nodig om de was te doen, dus zijn we op de camping gaan staan. Deze is zo goed als leeg nu alle overwinteraars weer naar het noorden trekken.

Daarna langs de kust richting Aglou Plage, waar we een paar nachten op het strand hebben gestaan en waar ik lekker 2 daagjes heb kunnen vliegen. Ook hier konden we mooi over het strand wandelen. In de zandsteen kliffen hebben veel mensen rots woningen gemaakt als vakantiewoning en voor de vissers. Er zijn er wel 3000 tussen Aglou en Agadir.

Onze camper had door de harde wind en zand aardig te lijden en was goed vies. In Tiznit hebben we hem mooi schoon kunnen laten maken.

Van hier door de bergen naar Tafraoute, waar we ook in januari waren, alleen was het nu een stuk aangenamer wat temperatuur betreft. We hebben hier een week gestaan in een palmenbos en bijna elke dag een motor tocht gemaakt door deze schitterende omgeving. Hierna richting Agadir. We wilden naar onze vaste camping Terre d'Ocean, maar er was een vliegende storm toen we aankwamen dus dan sta je daar op een berghelling niet zo best. Toen zijn we maar gaan kijken bij Atlantica Parc Aourir, deze camping is direct aan het strand, heeft veel begroeiing en is ook erg schoon. Nu de camping bijna leeg is, is het er goed vertoeven. Het plan was om er een weekje te blijven en dan bij de DAF garage in Agadir wat onderhoud te laten doen, maar helaas ging dat mis. Omdat het erg heet werd in het binnenland met wel ruim 40 graden in Marrakech, waar we heen wilden. We zijn 2 weken gebleven en hebben een voorjaarsschoonmaak gehouden, wel 20 wasjes gedraaid met onze kleine Candy: gordijnen, kussenhoezen, gordijnen, enz, enz.

Eindelijk werd het weer wat koeler in het binnenland en konden we weer en route, op naar een van de mooiste wegen die Marokko te te bieden heeft: de Tizi 'n Test pas gaat over de hoge Atlas. Op 2200 m hebben we overnacht. We hebben hier mooi wat gewandeld en veel wilde zwijnen gezien, die het hier prima naar het zin hebben in dit moslim land.

Helaas kreeg de DAF wat problemen: met omhoog rijden liep hij slecht en hij wilde toen we de volgende dag weg wilden niet starten. Het vermoeden was slechte diesel die we waarschijnlijk in de West Sahara hadden getankt. Nadat ik een nieuwe filter had gemonteerd en dit met diesel uit een jerrycan had gevuld, liep hij weer en hebben we op de rechter tank, waar hij wel goed op liep, Marrakech nog kunnen halen.

In Marrakech is genoeg te zien. We hebben op een avond het spektakel op het plein Djema el Fnaa aanschouwd. We hebben de nodige tuinen en musea bezocht.

Ook vond ik een DAF werkplaats die wel aan onze auto wilde werken en ik heb hier mooi wat onderhoud kunnen laten doen. De remmen zijn allemaal los geweest en goed gereinigd en de olie in alle wielnaven en assen is vervangen, 30 liter. Ook de lekke dieseltank met koper laten lassen en een goede inspektie gedaan van alles wat beweegt en draait. Omdat ik natuurlijk zelf keihard heb meegewerkt, waren we in anderhalve dag klaar, maar gesloopt was ik wel. Ik ben dat gewoon niet meer gewend dat zware werk, dus moest ik wel bijna 2 dagen bijkomen aan het zwembad hier waar het vandaag ook nog 38 graden was. Gelukkig zal het morgen weer iets koeler zijn en dan gaan we verder.

De kosten vielen erg mee, alles bij elkaar nog geen € 300,-. Daar laat je in Nederland niet veel voor doen.

Tot een volgende keer.

Gr. Joop en Adrie.

Marokko, wat een verademing. 20-04-2012.

 We zijn al weer ruim 2 weken in Marokko en als je dan denk aan West Afrika lijkt het haast wel een eeuw geleden, ja soms heb je dat. Onze eerste stop was Barbas voor 3 nachtjes, 100 km over de grens met Mauritanie. Hierna Dakhla, waar we ook een paar dagen zijn blijven hangen. We konden hier weer onze voorraden aanvullen en dat was wel nodig ook. We hebben een heerlijke wandeling gemaakt naar een eiland vlak voor de kust dat alleen bij laag water te bereiken is. Ook was het heerlijk rustig nu alle Fransen zijn weer richting huis zijn.

Hierna zijn we rustig aan de 1000 km naar Plage Blanche gereden waar we nu een week staan. Dit is een van onze lievelings plekken in Marokko. Het is een idealistische plek aan de uitloper van een rivier waar de flamingos, lepelaars en Casarca eenden fourageren. Het strand is 50 km lang en erg breed. Het is ideaal geschikt voor de zeilwagen. Ik heb mooie lange afstandstochten kunnen zeilen. Echt gaaf, grote golven, oneindig strand en begeleid door tientalen meeuwen en sternen die waarschijnlijk beledigd zijn omdat ik ze bijna over hun staart rij. Ook met de motor over het strand rijden is een belevenis. Ik heb een paar mooie offroad tochten kunnen maken. En er zijn veel duinen en een klif om te vliegen, wat wil je nog meer.

Ook om te wandelen is het een prima gebied, over het strand maar ook langs de rivier kun je uren lopen.

We werden regelmatig bezocht door geiten en ezeltjes en ook de kat, die we vorig jaar al hadden leren kennen als klein katje, was steeds met zijn kattenbroertje bij ons in de buurt.Verder is het nieuws dat we overtocht hebben geboekt naar Buenos Aires in Argentinie. We gaan weer vanaf Antwerpen en gepland is 23-07. Ook voor dit jaar waren alle huten vol geboekt, we konden alleen nog een eigenaars kabine krijgen, erg luxe met aparte slaap-, huis- en badkamer en aan de buitenzijde van het schip. Finacieel wel een aderlating, maar de overtocht duurt ook 30 dagen. Het is dan wel fijn om wat ruimte te hebben en alle andere hutten op dit schip zijn aan de binnenzijde, dus geen raam en met een stapelbed. We zullen de broekriem wel wat aanhalen en wat langer in Marokko blijven, waar het leven toch wel erg veel goed koper is als in Europa. Ik zag dat de benzine nu €1.87 kost in NL. Hier kost het de helft en ik heb in de West Sahara nog in totaal 2000 liter diesel kunnen tanken voor € 0,45. Nou ja, onze Turtle lust ook wel een slokje.

Tot een volgende keer.

Gr. Joop en Adrie.

Foto'shttps://picasaweb.google.com/115016470318151789007/Marokko2012

De laffe tekkels??

Ja, we zijn weer terug in Marokko, een illusie armer, een ervaring rijker. Wat een gebied dat West Afrika en dan hebben we alleen nog de landen gedaan voor watjes!

Nee, het is niet een gebied waar we ons thuis voelden. Het is corrupt, gevaarlijk, vies en arm. Maar natuurlijk hebben we ook wel positieve dingen meegemaakt en mooie dingen gezien.

Het is niet ons ding om zulke landen te bereizen, het moet wel leuk blijven. We lezen dan de site's van de andere expeditie truck reizigers die op dit moment onder weg zijn en zien dan toch veel van dezelfde ervaringen. Lees het laatste verslag van Gerard en Wil er maar eens op na:

http://knak.nl/this-is-africa-this-is-the-gambia/

Of Jan en Mariska. http://www.travel2survive.com/

En dan kom je, net over de grens met Marokko een koppel Nederlandse fietsers tegen die naar Zuid Afrika willen fietsen en dan ook nog door Centraal Afrika. Ja, er zijn mensen die het doen, maar of dat afzien opweegt tegen de ervaringen die je opdoet en de gevaren die je moet doorstaan zal door iedereen anders worden ervaren.

Alle respect voor onze Thursty Turtle, alleen een lekke lasnaad van de dieseltank maar verder niets, zelfs geen lekke band. Er is niets los gerammeld of afgevallen. Wel hebben wel wat droogte scheuren in het houtwerk door de enorm droge lucht.

Natuurlijk is een compliment aan de chauffeur en mecanicien ook wel op zijn plaats

Gelukkig is de temperatuur nu ook met de helft gedaald en kunnen we na maanden weer eens onder het dekbed. We hebben wel allebei een verkoudheid opgelopen van naakt slapen met een ventilator er overheen of de airco aan, maar wat wil je als het niet afkoelt 's nachts tot onder de 30 graden.

We gaan nu proberen te verschepen naar Zuid Amerika in juli, hiervoor zullen we wel weer naar Nederland moeten rijden en daar zal Ma wel blij mee zijn.

Op Picasa staan nu ook wat filmpjes.

Tot een volgende keer.

Gr. Joop en Adrie.